Jarenlange overspel in actieve verslaving

Mell321

Experimenterende gebruiker
Lieve forumleden,

Mijn vriend is zolang we samen (6jaar) zijn verslaafd (zijn verslaving begon 16 jaar geleden). Dit begon tijdens onze relatie met coke en werd uiteindelijk een 3mmc verslaving

Momenteel is hij 5 maanden in herstel en woont in het safe house (planning is 1 jaar).

Hij doet het ontzettend goed en we staan meer dan ooit in verbinding met elkaar. Tussen ons gaat het dus ook heel erg goed.

Maar toen kwam het, het stukje dat ook nog aangekeken moest worden: oudzeer.

Jarenlange onzekerheid, twijfels, vragen en wantrouwen. Mijn intuïtie vertelde mij zoveel, maar hij ontkende.

Vorige week maandag hebben we besloten om tijdens het systeemgesprek in het safe house het boek open te gooien. Niet wegkijken, maar aankijken. Mezelf een eerlijke kans geven op wat ik met deze informatie wil doen en of ik dus verder wil in deze relatie.

Het boek is geopend, alles wat mijn intuïtie me vertelde, klopte!

Ik voel rust. Jarenlange twijfels en onzekerheid zijn weg én ik mag weer gaan vertrouwen op mijn intuïtie.

Hij heeft mij jarenlang bedrogen door escorts te bezoeken. Nu ligt het verhaal gecompliceerd, maar wil ik hier niet teveel in details treden.

Ik merk een innerlijk “conflict”?

Wat is realtisch om in het hokje: verslaafd te stoppen?

Ik wil niet meer naïef zijn, maar geloof ook dat het brein van een dagelijkse gebruiker flink aangetast kan zijn.

De waarheid heeft mij veel pijn gedaan. Het besef dat hij mij jarenlang klein heeft gehouden uit angst dat ik vreemd zou gaan, met de informatie dat juist datgene waar hij zo bang voor was mij aandeed, dat doet zeer!

Ik zal mijzelf dan ook nooit meer kleiner maken of wegcijferen in deze (en welke) relatie (dan ook). Dus de vraag: gaan wij samen “verder” ligt niet alleen bij mij, maar ook bij hem: kan hij deze nieuwe ik accepteren. Maar, dat is voor later!

Ik wil verder geen reacties als: red flags, run girl run. Want echt, ik ben bewust! Maar, ik zie het zo simpel niet. Ik hou namelijk echt van de persoon die onder al deze lagen van filters door drugs zit. Ook hebben we een peuter samen en zijn we al zo ver gekomen. Daarbij, zoals ik al zij, gaat het momenteel beter dan ooit. Ik zit in een tweestrijd. Ik hoef het allemaal vandaag of morgen ook nog niet te weten, maar ik dacht wat is een betere plek om ervaringen te krijgen dan hier.

Dus nogmaals, mijn vraag is: kan ik een groot deel van zijn ontrouw wijden aan het feit dat hij zichzelf niet was? Dat hij door de verslaving wat belangrijke emoties miste? Dat de verslaving hem overnam? Dat het bij hem allemaal niet zo ernstig binnenkwam als bij een nuchter iemand?

Alvast bedankt!😊
 
Is heel lastig maar drugs als coke en 3mmc is een enorme aanjagen van lusten en laat veel mensen, ook drank, enorm over hun grenzen gaan die men normaal nuchter niet zou doen. En ook escorts is wat anders dan vreemdgaan met een anders waar ook andere gevoelens dan seksuele lusten bij komen kijken.

Was dit zijn eerste keer in een kliniek?

Verder , als alles nu goed gaat , en jullie hebben een kleine samen , hoop ik echt dat het jou lukt om hier over heen te komen. Het is een beetje lullig om te zeggen dat eerlijkheid nu bestraft wordt , maar het belangrijkste in jullie relatie is gegroeid en enorm goed zeg je nu zelf. Het belangrijkste voor jezelf en jullie relatie is of je hem kunt vergeven en je erover heen kunt zetten.

Als je denkt dat je dat niet lukt, wat heel begrijpelijk is want zoiets zal ernom pijn doen, en denk dat het toch altijd zal blijven etteren zal je een keuze moeten maken. Maar dat zal alleen de tijd leren.
 
Goedemorgen,

Wat een complexe situatie en wat knap van jullie beiden dat jullie voor elkaar - en een beter leven samen vechten.
kan ik een groot deel van zijn ontrouw wijden aan het feit dat hij zichzelf niet was? Dat hij door de verslaving wat belangrijke emoties miste? Dat de verslaving hem overnam? Dat het bij hem allemaal niet zo ernstig binnenkwam als bij een nuchter iemand?
Ik moet er voor opletten dat ik niet overhaaste conclusies trek zonder alle ins en outs te weten, maar ik durf het wel aan om hier op basis van jouw post “ja” op te beantwoorden. Een dopamine gerelateerde verslaving en specifiek de grensvervagende werking van coke en 3mmc kan dit overspel leiden. Ik ken meer voorbeelden bij wie dit enkel in gebruik gebeurde en anders nooit. Het feit dat het escorts betrof en geen emotioneel geaffecteerde relatie met een ander, bevestigt voor mij dit punt.

Hij doet het ontzettend goed en we staan meer dan ooit in verbinding met elkaar. Tussen ons gaat het dus ook heel erg goed.
Houd hier aan vast, zou ik vooral willen aanmoedigen. Gedane zaken nemen geen keer. Maar uiteindelijk gaat het niet om de fouten die door hem zijn gemaakt, maar om alle effort die hij, en jullie, nu steken om een mooi leven op te bouwen.

Er staat hem nu maar 1 ding te doen: nooit meer drugs aanraken. En vanuit die basis samen verder bouwen.

Je komt over als een slimme vrouw die alles wel overweegt. Houd ook ruimte voor je emoties en praat er vooral over. Toch wel confronterend om zoiets te moeten horen, over escorts. Dus kan mij goed voorstellen dat je je even shit voelt. Dat vreemdgaan staat in ieder geval los van jou of zijn (seksuele) aantrekkingskracht naar jou. Het is zijn verslaving die sprak.

succes!
 
Lieve forumleden,

Mijn vriend is zolang we samen (6jaar) zijn verslaafd (zijn verslaving begon 16 jaar geleden). Dit begon tijdens onze relatie met coke en werd uiteindelijk een 3mmc verslaving

Momenteel is hij 5 maanden in herstel en woont in het safe house (planning is 1 jaar).

Hij doet het ontzettend goed en we staan meer dan ooit in verbinding met elkaar. Tussen ons gaat het dus ook heel erg goed.

Maar toen kwam het, het stukje dat ook nog aangekeken moest worden: oudzeer.

Jarenlange onzekerheid, twijfels, vragen en wantrouwen. Mijn intuïtie vertelde mij zoveel, maar hij ontkende.

Vorige week maandag hebben we besloten om tijdens het systeemgesprek in het safe house het boek open te gooien. Niet wegkijken, maar aankijken. Mezelf een eerlijke kans geven op wat ik met deze informatie wil doen en of ik dus verder wil in deze relatie.

Het boek is geopend, alles wat mijn intuïtie me vertelde, klopte!

Ik voel rust. Jarenlange twijfels en onzekerheid zijn weg én ik mag weer gaan vertrouwen op mijn intuïtie.

Hij heeft mij jarenlang bedrogen door escorts te bezoeken. Nu ligt het verhaal gecompliceerd, maar wil ik hier niet teveel in details treden.

Ik merk een innerlijk “conflict”?

Wat is realtisch om in het hokje: verslaafd te stoppen?

Ik wil niet meer naïef zijn, maar geloof ook dat het brein van een dagelijkse gebruiker flink aangetast kan zijn.

De waarheid heeft mij veel pijn gedaan. Het besef dat hij mij jarenlang klein heeft gehouden uit angst dat ik vreemd zou gaan, met de informatie dat juist datgene waar hij zo bang voor was mij aandeed, dat doet zeer!

Ik zal mijzelf dan ook nooit meer kleiner maken of wegcijferen in deze (en welke) relatie (dan ook). Dus de vraag: gaan wij samen “verder” ligt niet alleen bij mij, maar ook bij hem: kan hij deze nieuwe ik accepteren. Maar, dat is voor later!

Ik wil verder geen reacties als: red flags, run girl run. Want echt, ik ben bewust! Maar, ik zie het zo simpel niet. Ik hou namelijk echt van de persoon die onder al deze lagen van filters door drugs zit. Ook hebben we een peuter samen en zijn we al zo ver gekomen. Daarbij, zoals ik al zij, gaat het momenteel beter dan ooit. Ik zit in een tweestrijd. Ik hoef het allemaal vandaag of morgen ook nog niet te weten, maar ik dacht wat is een betere plek om ervaringen te krijgen dan hier.

Dus nogmaals, mijn vraag is: kan ik een groot deel van zijn ontrouw wijden aan het feit dat hij zichzelf niet was? Dat hij door de verslaving wat belangrijke emoties miste? Dat de verslaving hem overnam? Dat het bij hem allemaal niet zo ernstig binnenkwam als bij een nuchter iemand?

Alvast bedankt!😊
Goed dat je hier je verhaal komt doen.

De antwoorden op jouw vragen die kan alleen jouw partner je geven. Er is goede hoop, maar die komt niet zonder meer.

Het middel (en gedrag) is de oplossing, niet het probleem. Jouw partner is hard met zichzelf bezig op het moment. Dat is
een mooi proces, maar ook een langzaam proces en, zeker in het begin, een kwetsbaar proces.

Een verslaafde in gebruik is het toppunt van egoïsme. Het draait maar om 4 dingen: ikke, ikke, ikke en gebruiken. Een verslaafde
in herstel kan het omgekeerde daarvan worden: voor goed herstel is openheid en eerlijkheid heel belangrijk, en het verder helpen van
verslaafden die in vroeg herstel zitten is daar een onderdeel van. Alleen is daarvoor wel veen aandacht, actie en energie nodig. Het
moet namelijk radicaal anders.

Ook na het safehouse zal jouw partner met zijn herstel bezig moeten blijven. Hoe veel? In eerste instantie net zo veel tijd als er in
gebruik ging zitten. En dat kan ook betekenen dat hij een paar avonden in de week op een meeting zit in plaats van bij jou thuis.

Maar voor jou is er misschien ook wel een mooie reis te beginnen. Naast een verslaafde leven kan stressvol zijn, vertrouwen wordt
geschaad en de connectie gaat langzaam maar zeker verloren. Je voelde het al (en je gevoel is altijd waar) maar je hoofd ging rationaliseren
en dat is ook niet gek als je gemanipuleerd wordt door een naaste met een verslaving. Vertrouwen terug krijgen duurt lang, maar het
kan zeker.

Schroom vooral niet om ook hulp te vragen: bij je huisarts bijvoorbeeld, mocht je het innerlijke conflict dat je
ervaart niet kwijtraken bijvoorbeeld. Die kan je doorverwijzen naar een psycholoog om dat te leren begrijpen.

Maar ook lotgenotencontact kan helpen. Er valt veel te leren van mensen die jou voor zijn gegaan in een soortgelijk
proces. Wat links hieronder.


Heel veel succes. Blijf vooral lief voor jezelf en vraag om help en aandacht voor jouw kant van het verhaal.

Super belangrijk: Houd jouw eigen welzijn op de eerste plaats :)
 
Als je vertrouwen is beschadigd, dan blijft dat moeilijk.
Het wantrouwen zal mogelijk op bepaalde momenten terug komen. Bijvoorbeeld als hij alleen weg is.
Het kan dan voor beide moeilijk zijn, als je dit uit.
Dat je zelf klein bent gehouden, vind ik ook wel heftig.
Je grenzen kunnen door gebruik en zeker met doorhalen/binge gebruik vervagen.
Met 3mmc nog een stuk meer imo.
En als je dagelijks gebruikt, dan komt misschien daarna dat enorme spijt moment ook niet.
Realiseer je wel dat hij nu in een safehouse zit.
Jij bent misschien het enige waar hij zich nog aan vast kan houden op dit moment.
Maar hoe gaat dat als hij straks weer terug is?
Woonden jullie samen?
Als je weet dat hij echt van jou houdt en jij van hem, dan kun je het een kans geven.
Wat _shikantaza zegt. Houd jouw eigen welzijn op de eerste plaats!

 
Van coke en 3-MMC word je heel geil en vervagen grenzen. Dus dat kan een flinke drijfveer zijn om naar een prostituee te gaan. Waarschijnlijk voelde je partner zich vies daarna (vul ik even voor hem in). Alle verslavingen worden in ieder geval gekenmerkt door een groot gevoel van schuld en schaamte achteraf.

Ik ben zelf alleen geen voorstander van de smoes 'ik was mezelf niet; de verslaving nam het van me over'.
Het zijn namelijk toch echt keuzes die je zelf maakt. De enige weg naar herstel is als je daar ook verantwoordelijkheid over gaat nemen. Een groot deel van de verslaving zit 'm namelijk in het vluchten voor verantwoordelijkheden. Stap 1 is dus accepteren dat je allerlei nare keuzes hebt gemaakt. Pas daarna kun je besluiten dat jij dezelfde keuzes niet meer wil maken. Als je de problemen buiten jezelf plaatst kun je dus nooit op dat punt komen.

Het punt is dat mensen die verslaafd zijn niet goed met hun emoties kunnen omgaan. Dat veroorzaakt vluchtgedrag. Zowel coke als 3-MMC geven een enorm gevoel van spanning en opwinding dat alle twijfel, onzekerheid, pijn, of verdriet overschreeuwt. Zeker als je dan duikt in allerlei ongeoorloofde seksuele uitspattingen is je aandacht alleen nog maar daar en kun je dus effectief alle andere gevoelens wegduwen. Die strategie werkt dus in principe goed. Behalve dan dat als de drugs uitwerken de emoties weer (sterker) terugkeren en je nog steeds niet weet wat je ermee moet doen. Over tijd wordt vluchten daardoor hét copingmechanisme. Zo blijft er steeds minder keuzevrijheid over. De schuldenberg is namelijk enorm. En je weet nog steeds niet hoe je met al die gevoelens daaromheen moet dealen. Dus lijkt vluchten voor verantwoordelijkheden nog de enige overgebleven optie.

Wat ik mooi vind aan hoe je er nu in staat is dat je die pijn erachter toch ook wel ziet. Verslaafden kunnen wel wat liefde gebruiken om die schuldenberg aan te gaan. Maar tegelijkertijd trek je terecht ook een grens. Dat vreemdgaan maar tegelijkertijd heel bezitterig doen is niet ok.

Zoals ik het lees is dat ook het erge eraan. Dat jij zoveel aan jezelf bent gaan twijfelen terwijl je 1) gewoon gelijk had, en 2) zelf niks fout hebt gedaan. Goed dus dat je daar niet meer in trapt.

Ik kan me alleen wel voorstellen dat dat veel doet met de vertrouwensrelatie die jullie hebben. Het moeilijkste zal denk ik zijn dat de dynamiek in jullie hele relatie zal moeten veranderen. Dat kost dus heel veel werk, vooral om begripvol te staan tegenover elkaar, maar ook goed te blijven communiceren wat je nodig hebt. Zeker je partner zal daar flink aan moeten werken. Want het feit dat hij zoveel aan het vluchten was betekent dat er dagelijkse spannigen waren die hij nu op een gezonde manier moet gaan verwerken. Het kan zijn dat jij hem daar extra ruimte voor moet geven om die gevoelens te herkennen, uiten, en verwerken. Zoals ik zei, de hele dynamiek van jullie relatie zal moeten meeveranderen.
 
Laatst bewerkt:
Ik ben zelf alleen geen voorstander van de smoes 'ik was mezelf niet; de verslaving nam het van me over'.
Het zijn namelijk toch echt keuzes die je zelf maakt. De enige weg naar herstel is als je daar ook verantwoordelijkheid over gaat nemen.

Hier sluit ik me wel bij aan. De verslaving is een verklaring maar geen excuus.

Als ex-"parttime junkie" weet ik dat er áltijd een moment van bewuste keuze is. Een moment voor het gebruik, voor het bestellen. Waar je beseft dat het misschien niet verstandig is maar je toch besluit om het te doen. Volledig rationeel. (Met je egocentrische verslaafde brein)
 
Wat voegt dit in hemelsnaam toe voor TS?
Ik heb er maar doelbewust niet op gereageerd zodat we snel weer terug kunnen naar het topic 😅

Volgens mij is zijn punt dat 3-MMC inderdaad seksuele grenzen kan vervagen en dat je daar dan achteraf spijt van kunt krijgen.

Belangrijk voor @Mell321 is wel om te realiseren dat als zulke dingen vaker gebeuren dat je als verslaafde er toch bewust voor kiest om de boel uit de hand te laten lopen, vlak voor je de drugs inneemt. Je weet dan immers hoe het zal gaan lopen. Alleen zie je andere keuzes niet meer echt omdat de verslaving zo belangrijk is.
 
Laatst bewerkt:
Terug
Bovenaan