Pubers & drugs

[Anoniempje7]

Hallo allemaal,

Ik heb al eerder een topic geopend over mijn 14 jarige zoon die wiet rookt en op het verkeerde spoor komt qua school & alles er omheen.
De laatste weken rookt hij bijna vrijwel dagelijks wiet en ik weet niet waar hij het allemaal van betaald aangezien hij zijn bijbaantje heeft opgezegd.
Ik vermoed dat hij o.a. meelift met een vriend die wel goed in de slappe was zit.
Maar hij vertelde ook een keer dat hij vapes door verkoopt....dealen dus!!
School ook een drama met regelmatig spijbelen en geen enkele vorm van leren of huiswerk maken.

Als moeder zit ik tegen het dak van angst en ben al bij de huisarts geweest. Maar ze kunnen vrij weinig doen als zoon zelf niet wilt meewerken heb ik begrepen. Lange wachtlijsten en waarschijnlijk nog "ergere" gevallen werd mij verteld, waar je hem dus niet tussen wil hebben.

Dus ik zoek nu een beetje houvast merk ik.
Zijn er hier op dit forum ex-pubers aanwezig die vroeger ook dagelijks blowden of zelfs gingen "dealen" en er toch goed uit gekomen zijn?
En zo ja - wat heeft daarbij geholpen?

Alvast bedankt!

 

[Damius]

Goed dat je even van je afschrijft, lijkt mij een akelige situatie en ik begrijp goed je machteloosheid.

In jouw vorige topic schreef ik mijn ervaring:

Vervelende situatie, wat goed dat je om hulp vraagt.

Zelf ben ik rond m'n 15e tot m'n 17e gaan blowen. Ook wel meerdere keren per week. Op een gegeven moment ben ik zelf gaan minderen door de paranoia die het te weeg bracht. Mijn school leed er overigens niet écht onder. M'n ouders wisten het wel, maar verboden het niet. Soort gedoogsituatie was het. Ik was niet telkens tot middennacht weg. Ging veel blowen (in speeltuinen enzo), bv na het eten en dan kwam ik echt wel uiterlijk rond 22:30 thuis. Wel helemaal als het een doordeweekse dag was.

Ik denk wel dat het belangrijk is om grenzen te stellen. Middennacht thuiskomen op doordeweekse dagen is gewoon veel te laat en lijkt mij not done. Dat je zoon dingen roept als "ik wil jullie nooit meer zien", lijkt mij hartverscheurend, tegelijkertijd is het onmacht vanuit hem. Til daar niet te zwaar aan. De teugels iets aantrekken nu is wel belangrijk, zonder alle autonomie weg te halen. Zorg in ieder geval dat het doordeweeks binnen de perken blijft.

Dagelijks blowen op z’n 14e is wel jong. Hoe weet je dat hij dagelijks blowt? Is dat iets wat je hard kunt maken? Of zijn het vermoedens?

 

[Anoniempje7]

Goed dat je even van je afschrijft, lijkt mij een akelige situatie en ik begrijp goed je machteloosheid.

In jouw vorige topic schreef ik mijn ervaring:


Dagelijks blowen op z’n 14e is wel jong. Hoe weet je dat hij dagelijks blowt? Is dat iets wat je hard kunt maken? Of zijn het vermoedens?

Dagelijks is iets van de laatste weken. Ik weet het zeker omdat ik het a) aan hem zie en b) zijn beste vriend me dat ook bevestigd heeft. (die het zelf niet doet)

 

[Bengozy]

Dagelijks is iets van de laatste weken. Ik weet het zeker omdat ik het a) aan hem zie en b) zijn beste vriend me dat ook bevestigd heeft. (die het zelf niet doet)

Hmm lastige situatie, ik blowde ook semi dagelijks in m'n puberteit maar was ook een semi-probleemkind. Alleenstaande vader die 'niets goeds kon doen'. Ik wou dat ik je wat sterk advies kan geven maar helaas. Niet opgeven, proberen te praten. Geen aannames (ik weet dat je dagelijks blowt), je duwt hem daarmee alleen maar weg. Je kan er wel eens heel open naar vragen zonder te oordelen als jullie een leuk moment delen. Neem hem eens mee uit eten? Kijken of dat een betere band schept om over dit soort dingen te praten. (ik ben gewoon maar wat dingetjes aan het opnoemen)

Succes!

 

[BrieMetDeBril]

Ik heb een hele vrije opvoeding gehad en ik kon dit thuis doen.
Mijn moeder's filosofie erover was dat ik dan uit handen bleef van slechte mensen en andere (hard)drugs.
Daar heeft ze achteraf gezien wel deels gelijk in gekregen als ik naar mensen keek die dit niet hadden. Zij moesten het geheim en stiekem doen wat dus uit controle liep.
Daarbij werd het dempen van mezelf niet als "slecht" gedrag gezien aangezien ik altijd enorm rusteloos ben geweest en nog steeds ben.
Ikzelf zou het wel anders willen doen maar hierin is nooit een goede keuze te maken als ouder denk ik.
Te veel controle zorgt voor een kloof tussen ouder/kind, te weinig lijkt een autoriteit probleem te kweken.
Daarbij wil ik ook best zeggen dat ik al heel vroeg via psychiater methylfenidaat toegediend kreeg waar ik altijd op tegen was.
Dat gaf meer problemen dan het blowen.

 

[Anoniempje7]

Te veel controle zorgt voor een kloof tussen ouder/kind, te weinig lijkt een autoriteit probleem te kweken.

Dit is ook precies waar ik tegenaan loop. Waar doe je goed aan?

 

[Ramon den haag]

Dit is ook precies waar ik tegenaan loop. Waar doe je goed aan?

Misschien geïnteresseerd zijn en vragen op een een nuchtere en komische manier wat hij er nou zo lekker aan vindt. Dat je zelf nooit hebt ervaren wat zoiets met een persoon doet, roken van wiet of hasj. Ga zelf een keer mee met hem naar de shop. Veroordeel het niet maar sta open voor zijn verhaal of acties. Denk dat na verloop van tijd je dan wat dieper op het hoe en waarom kan gaan praten. Probeer het in ieder geval ruimte te geven om te bespreken ook al ben je erop tegen. Zal lastig zijn maar geeft denk ik de beste en meest bevredigende uitkomst op den duur. Misschien is het wel een fase die straks weer teneinde komt.

 

[Relmuis]

Misschien geïnteresseerd zijn en vragen op een een nuchtere en komische manier wat hij er nou zo lekker aan vindt.

"geef mij eens een trekje" kan het ijs flink breken.
Dat is het laatste wat je zoon verwacht.
Niet diep in ademen en een hoestbui faken, als je die niet al vanzelf krijgt.

 

[Ramon den haag]

"geef mij eens een trekje" kan het ijs flink breken.
Dat is het laatste wat je zoon verwacht.
Niet diep in ademen en een hoestbui faken, als je die niet al vanzelf krijgt.

Dalijk zit je zoon hier op het forum met de vraag help mijn moeder is verslaafd...

 

[Relmuis]

Het is wat onorthodox maar het kan wel werken weet ik uit ervaring.
Je kweekt onverwacht veel goodwill, dat leidt tot vertrouwen en daarmee gepaard gaande een betere inkijk in wat er allemaal speelt.

 

[BrieMetDeBril]

Dit is ook precies waar ik tegenaan loop. Waar doe je goed aan?

Wat mij goed deed was dat het mij rust gaf.
Iets wat ik niet van nature heb/ken en dat was vooral de reden voor mij.
Wat ik ermee bedoel te zeggen is; vraag uw zoon waarom hij dit doet. Probeer nieuwsgierig te zijn op een laconieke manier en neem niet het voortouw.
Laat hem uitspreken en geef vooral niet op als het de eerste paar keer niet lukt het te achterhalen.
Misschien vind hij het spannend of is hij bang dat je het gaat ontnemen, verbieden en controle wilt hebben.
Doordat mijn moeder zei "Doe maar hier thuis (buiten) rustig op je gemak, ontspannen en neem geen rare figuren mee"
Dus vrienden van mij die zij ook kende al van klein konden dit ook bij ons thuis doen.
Dat gaf een veilige sfeer en plek zonder de nadelen die het kan brengen als je dit buiten de deur stiekem gaat doen.
Hierdoor kwam ik ook niet in aanraking met andere middelen, wat ik bij andere mensen wèl zag gebeuren.
Later toen ik uit huis ging is dit wel een keuze geweest om andere middelen te proberen dus de angst als ouder kan niet weggenomen worden, welke situatie je dan ook creërt omdat het best genormaliseerd is.

Misschien telt ook wel mee dat m'n moeder eerst allerlei andere methoden geprobeerd heeft om rust te creëren in mijn leven (als kind) en dat het te ingewikkeld was.
Sport, ritme, verschillende manieren van omgang en medicijnen zelfs. Veel van deze dingen hielpen niet.
Tot ik in m'n tienerjaren dus een joint ging roken, dat bracht iets wat ik zocht : rust.
Voor iedereen is het anders en voor sommige loopt het wel uit de hand of zijn de nadelen erger dan de voordelen. Ik denk dat het belangrijk is dat je het als tool moet zien en ermee leren omgaan voor nu het belangrijkste is wat je kunt doen. Verbieden heeft averechts effect, hij kent het al dus doen alsof het niets is, is te laat dus dan het beste eruit halen wat kan.
Support het op een gezonde manier.

 

[jam]

Ik blowde ook rond die leeftijd dagelijks en mijn school ging in die periode ook wel slecht.
Echter heb ik me nadien wel weten te herpakken, ben ik afgestudeerd, hoger onderwijs gedaan, 2 diploma's behaald.
Cannabis bleef een beetje een wisselende constante gedurende heel deze periode, er waren periodes waarin ik alles liever stoned deed, maar ook periodes waarin ik wel van veel zaken ook nuchter kon genieten. Ik denk dat ik me vooral wel realiseerde dat als ik echt wou doen waar ik interesse in had en deze verder wou ontplooien ik niet altijd stoned kon zijn. Ik heb hier destijds nooit echt met veel mensen over gesproken, maar ik zou wel proberen om hier ook over te spreken, af en toe blowen kan niet zoveel kwaad, maar snel vervangt het wel veel activiteiten waar je anders ook plezier aan zou beleven, en de balans hier in zoeken heeft bij mij wel vrij lang geduurd.

 

[Anoniempje7]

Dank voor al jullie antwoorden!

Waarom hij het rookt weet ik al: hij vindt het een lekker gevoel geven heeft hij vaker gezegd.
Maar waar ik me vooral ook zorgen om maak is het feit dat hij steeds geld heeft terwijl dit niet kan. Ik ben serieus bang dat hij de criminaliteit in verdwijnt want hij rookt het elke dag en heeft geen rooie rotcent.

 

[Zeehond]

Dank voor al jullie antwoorden!

Waarom hij het rookt weet ik al: hij vindt het een lekker gevoel geven heeft hij vaker gezegd.
Maar waar ik me vooral ook zorgen om maak is het feit dat hij steeds geld heeft terwijl dit niet kan. Ik ben serieus bang dat hij de criminaliteit in verdwijnt want hij rookt het elke dag en heeft geen rooie rotcent.

Maar wat ga je nu doen met de tips van enkele leden hierboven (die ik zelf heel goed vind)?

Koppel je daarna nog hier terug, dat zou heel fijn zijn.
Succes!

 

[Пусто]

Wanneer je dagelijks blowt in de puberteit, heeft dat helaas een grote impact op je sociaal-emotionele ontwikkeling. Er treed ook snel tolerantie op, waardoor hij steeds meer nodig heeft om hetzelfde effect te blijven voelen. Als je er zelf middenin heb je dat totaal niet door. Je denkt al snel: "Het valt allemaal wel mee."

Door hem straf te geven. Gaat hij dingen waarschijnlijk nog meer stiekem doen en raak je het contact kwijt.

Blijf het bespreekbaar houden. Probeer te praten op een niet belerende toon. Zorg dat hij het gevoel heeft dat hij alles kan delen zonder dag hij direct veroordeeld wordt.

 

[Anoniempje7]

Wanneer je dagelijks blowt in de puberteit, heeft dat helaas een grote impact op je sociaal-emotionele ontwikkeling. Er treed ook snel tolerantie op, waardoor hij steeds meer nodig heeft om hetzelfde effect te blijven voelen. Als je er zelf middenin heb je dat totaal niet door. Je denkt al snel: "Het valt allemaal wel mee."

Door hem straf te geven. Gaat hij dingen waarschijnlijk nog meer stiekem doen en raak je het contact kwijt.

Blijf het bespreekbaar houden. Probeer te praten op een niet belerende toon. Zorg dat hij het gevoel heeft dat hij alles kan delen zonder dag hij direct veroordeeld wordt.

Dit merk ik ook helaas en dat baart me dus zo'n zorgen.

Straf hebben we hem niet gegeven en we hebben er altijd open met hem over gesproken. Maar sindsdien is het alleen maar erger geworden en heb ik het idee dat zoon denkt dat het dus een soort vrijbrief is om te doen wat hij wilt.

 

[Anoniempje7]

Maar wat ga je nu doen met de tips van enkele leden hierboven (die ik zelf heel goed vind)?

Koppel je daarna nog hier terug, dat zou heel fijn zijn.
Succes!

We hebben het al eerder geprobeerd het op humoristische manier en "vertrouwelijk" aan te pakken maar zoon ziet dit als een soort goedkeuring vrees ik.
In 3 maanden tijd is hij eigenlijk onherkenbaar veranderd en vind ik hem gewoon junkie gedrag vertonen.

 

[BrieMetDeBril]

Met criminelen activiteiten heb ik geen ervaring of weet van.
Ik heb me er altijd van af gehouden ondanks dat het soms wel "nodig" leek te zijn.
Misschien zijn er anderen die hier open over durven zijn op het forum.

junkie gedrag vertonen.

Kun je hier wat specifieker in zijn?
Wat is volgens jou/jullie dat gedrag?

Edit:
Heb je al gedacht om lotgenoten (andere ouders) op te zoeken in je omgeving?
Misschien dat je daar veel handigheid uit kunt halen.

 

[SoulAssassins]

In 3 maanden tijd is hij eigenlijk onherkenbaar veranderd en vind ik hem gewoon junkie gedrag vertonen.

Ik blow al vanaf me 13e en ben eigenlijk altijd dezelfde gebleven ,tot ik harddrugs tegen kwam en ook veranderde.
Die tijd ligt best ver achter me gelukkig maar ik blow nog steeds ,maar ben nog dezelfde als toen ik 13 was ,het is rust letterlijk.

Ik vrees toch dat hij een wat hardere aanpak nodig heb al kan dit echt averechts gaan werken.
Hij moet zijn boek open gooien met gesprekken ,samen met jou nu het nog kan.

 

[Anoniempje7]

Kun je hier wat specifieker in zijn?
Wat is volgens jou/jullie dat gedrag?

Edit:
Heb je al gedacht om lotgenoten (andere ouders) op te zoeken in je omgeving?
Misschien dat je daar veel handigheid uit kunt halen.

Juniekgedrag als in:

*veel liegen en ontkennen
*spullen verkopen voor geld
*niet meer omkijken naar school of bijbaan (gewoon niet meer op komen dagen)
*steeds vaker nieuwe "vrienden"
*nooit meer thuis - komt pas laat in de avond en eet dus ook niet meer mee
*telefoon wordt geen seconde uit het oog verloren

We hebben inmiddels contact gehad met het preventieteam en die komen maandag langs. In eerste instantie voor ons maar hopelijk wilt hij ook aansluiten.

 

[BrieMetDeBril]

veel liegen en ontkennen
*spullen verkopen voor geld
*niet meer omkijken naar school of bijbaan (gewoon niet meer op komen dagen)
*steeds vaker nieuwe "vrienden"
*nooit meer thuis - komt pas laat in de avond en eet dus ook niet meer mee
*telefoon wordt geen seconde uit het oog verloren

Dit klinkt inderdaad niet pluis.
Toch denk ik dat er meer is dan alleen een lekker gevoel, dat is een afleiding om het niet inhoudelijk erover te hebben of te verbergen.

Fijn dat er aan de bel getrokken is en er mensen voor jullie gaan zijn. Een verslaving treft niet alleen de verslaafde maar heel de familie.
Ook jullie zullen moeten aanpassen en dat word wel duidelijker als het preventieteam er is.

Het vermoeden van dealen begrijp ik heel goed als ik deze kenmerken lees.
Een lotgenoten groep kan echt een verschil geven.
Wees er bewust van dat wanneer hij 18 word alle hulp kan afsluiten van jullie vanwege privacy, dus dat kan tijdelijk worden.
Een lotgenoten groep is er altijd.

 

[Anoniempje7]

Dit klinkt inderdaad niet pluis.
Toch denk ik dat er meer is dan alleen een lekker gevoel, dat is een afleiding om het niet inhoudelijk erover te hebben of te verbergen.

Fijn dat er aan de bel getrokken is en er mensen voor jullie gaan zijn. Een verslaving treft niet alleen de verslaafde maar heel de familie.
Ook jullie zullen moeten aanpassen en dat word wel duidelijker als het preventieteam er is.

Het vermoeden van dealen begrijp ik heel goed als ik deze kenmerken lees.
Een lotgenoten groep kan echt een verschil geven.
Wees er bewust van dat wanneer hij 18 word alle hulp kan afsluiten van jullie vanwege privacy, dus dat kan tijdelijk worden.
Een lotgenoten groep is er altijd.

Wat bedoel je precies met een afleiding?

Preventieteam heeft ook aangegeven dat ze kunnen gaan opschalen indien ze dit nodig vinden dus dat vind ik ook een prettig idee.
Ik hoop maar dat zoon ook open staat voor een gesprek, geen idee hoe ik dat moet aanvliegen.

Lotgenoten is ook een goed idee.

 

[_shikantaza]

In 3 maanden tijd is hij eigenlijk onherkenbaar veranderd en vind ik hem gewoon junkie gedrag vertonen.

Heb je dat al eens letterlijk zo tegen 'm gezegd?

 

[BrieMetDeBril]

Wat bedoel je precies met een afleiding?

Dat hij dit zegt als manoeuvre om het te vermijden.
Ik kan me niet voorstellen dat je voor een lekker gevoel spullen gaat verkopen.
Ik vermoed dat er een andere reden is.
Wanneer goed voelen de reden is, voelt hij zich dus altijd slecht?

 

[SoulAssassins]

Dat hij dit zegt als manoeuvre om het te vermijden.
Ik kan me niet voorstellen dat je voor een lekker gevoel spullen gaat verkopen.
Ik vermoed dat er een andere reden is.
Wanneer goed voelen de reden is, voelt hij zich dus altijd slecht?

Dit is geen cannabis verslaving kan ik je vertellen.
Ik verkocht vroeger ook alles wat ik had met sosa.

 

[Hippie Langwaus]

Ik zou vooral zo open en eerlijk mogelijk zijn tegen hem dat je je zorgen maakt en van hem houdt. Geef hem de veilige liefdevolle geborgenheid die je hem wil geven.

Ik denk dat het dagelijks blowen niet het probleem is, maar er ontwikkelingen zijn die hem laten afdwalen. 'Kleine' criminaliteit en omgang met misschien mensen die je beter mijdt, is belangrijker om iets mee te doen.

 

[Anoniempje7]

Heb je dat al eens letterlijk zo tegen 'm gezegd?

Ja, al een paar keer maar dan zegt hij alleen geirriteerd "whatever".

 

[Anoniempje7]

Dat hij dit zegt als manoeuvre om het te vermijden.
Ik kan me niet voorstellen dat je voor een lekker gevoel spullen gaat verkopen.
Ik vermoed dat er een andere reden is.
Wanneer goed voelen de reden is, voelt hij zich dus altijd slecht?

Ik vermoed dat hij spanning/prikkels zoekt ofzo. Hij vindt dingen al heel snel saai, houdt nooit iets vol en is best impulsief.
Heb zelf wel eens aan adhd gedacht oid maar als ik dan opper dan zegt hij alleen "ik ben geen gestoorde".

 

[Anoniempje7]

Ik zou vooral zo open en eerlijk mogelijk zijn tegen hem dat je je zorgen maakt en van hem houdt. Geef hem de veilige liefdevolle geborgenheid die je hem wil geven.

Ik denk dat het dagelijks blowen niet het probleem is, maar er ontwikkelingen zijn die hem laten afdwalen. 'Kleine' criminaliteit en omgang met misschien mensen die je beter mijdt, is belangrijker om iets mee te doen.

Ik heb al vaker gezegd dat ik bezorgd ben en daarom hulp wil inschakelen maar hij lijkt er ongevoelig voor. Heb al eens moeten huilen en ook dan haalt hij de schouders op. (terwijl hij altijd zo empathisch is geweest!!)

De "foute" vrienden vind ik heel lastig want ik kan hem niet 24u per dag volgen of wat dan ook. Wat hij buiten doet is niet echt zichtbaar voor mij.

 

[_shikantaza]

Ja, al een paar keer maar dan zegt hij alleen geirriteerd "whatever".

Ahja, de standaard puber respons. Ik ben bang dat je er verder weinig anders aan kunt doen. Je zorgen uiten en that's it.

Dingen verbieden maakt het alleen maar leuker, en hulp die hij niet wil zal ook niet werken.

Wat ik me nog kan bedenken is het huis uit trappen, of er in ieder geval mee dreigen. Maar je blijft verantwoordelijk voor een minderjarig kind.

Hmm. Sterke in ieder geval. Ik hoop dat 'ie in gaat zien dat 'ie verkeerd bezig is.

 

[_shikantaza]

Ik heb al vaker gezegd dat ik bezorgd ben en daarom hulp wil inschakelen maar hij lijkt er ongevoelig voor. Heb al eens moeten huilen en ook dan haalt hij de schouders op. (terwijl hij altijd zo empathisch is geweest!!)

Hier is de verslaving / de drugs / de puber aan het woord. Jouw lieve zoon is niet weg. Er zit alleen een egoïstisch sausje overheen (wat overigens heel hardnekkig kan zijn). Gaat tzt wel weer over.